شیب های پلکانی

رکس بون در مصاحبه ای با نشریه ی گاردین بریتانیا می گوید:

در آن زمان شیب های پلکانی برای توریست های اروپایی جایی بسیار جذاب بود، طوری که مسافران سختی راه را به جان می خریدند و به نیم کره ی جنوبی سفر می کردند تا از مناظر طبیعی نیوزلند لذت ببرند. با این حال دولت وقت خیلی در مورد این مناطق کار تحقیقاتی انجام نداد و داده های زیادی در مورد منطقه ی دقیق شیب های پلکانی نداشتیم.

قبل از فعالیت های آتشفشانی در منطقه، پلکان های سفید و صورتی نیوزلند بزرگ ترین منبع رسوبات سیلیکانی سینتر طبیعی به حساب می آمد. تف جوشی یا سینتر طبیعی زمانی رخ می دهد که رسوبات چشمه های معدنی یا چشمه های آب گرم در گذر زمان قشایی از مواد معدنی را به اشکال مختلفی چون تپه، پلکان یا مخروط ایجاد می کنند.

شیب پلکانی در قسمت شمالی و در نزدیکی دریاچه ی Rotomahana واقع شده است، پلکان سفید در قسمت شمال شرقی و پلکان صورتی در قسمت دیگر دریاچه ایجاد شده اند. اما دلیل اصلی وجود رنگ صورتی مربوط به حضور گروهی از خانواده ی باکتری های رنگی مثل Thermus ruber است. به طور مثال چنین اتفاقی با دلیلی مشابه در دریاچه ای در پارک ملی طبیعی YellowStone آمریکا رخ داده که منجر به رنگی شدن دریاچه شده است.

در سال 2016 رکس بون در جریان تحقیقات خود به دفترچه ای دست نویس از یک زمین شناس در سال 1859 برمی خورد. ماموریت این زمین شناس در آن سال انجام تحقیقاتی در مورد وضعیت جغرافیایینیوزلند از طرف دولت بود. در این دست نوشته ها، von Hochstetter داده هایی خام از تحقیقات خود در جنوب شرقی شهر Rotorua در شمال نیوزلند و در نزدیکی دریاچه ی Rotomahana آورده است. در دست نوشته های این زمین شناس که سه دهه قبل از فعالیت آتشفشان ثبت شده، رنگ صورتی و سفید پلکان ها قید شده اند.

با شروع فعالیت های آتشفشانی مواد مذاب یکی از عجایب طبیعی جهان را در زیر خود دفن کردند؛ همچنین این فعالیت ها مختصات جغرافیایی پلکان ها هم تغییر دادند. رکس بون با استفاده از روشی به اسم forensic cartography منطقه را با استفاده از داده های دفترچه ی von Hochstetter به طور کامل شبیه سازی کرد. این روش شامل مقایسه ی نقشه های توپوگرافیک فعلی منطقه با داده های 1859 و پیدا کردن مناطق محتمل حضور پلکان ها می شود. اگرچه فرآیند انجام آسان به نظر می رسد اما واقعیت چیزی متفاوت است. بون در همین زمینه می گوید:

در 12 ماه گذشته نزدیک به 2500 ساعت کار تحقیقی کردیم. ما تمام مکان های محتمل را مشخص کردیم و به شیب های پلکانی بیشتر از همیشه نزدیک شدیم. ما در مورد منطقه ای حرف می زنیم که وسعت گسترده ای دارد و البته جابه جایی زیادی را تجربه کرده است.

بر پایه ی این تحقیقات، بوس موفق به توسعه ی یک الگوریتم می شود که قادر به تعیین محل پلکان های صورتی و سفید با تقریبی کمتر یا بیشتر از 35 متر است. تحقیقات قبلی تا این حد به مکان اصلی شیب پلکانی نزدیک نشده بودند.درخواست کاوش با اجازه ی معبد اصلی شهر صادر شده است و در هفته های آینده کار اصلی شروع می شود؛ بون انتظار دارد که با شروع کاوش ها در منطقه قسمتی از شیب پلکانی سالم مانده باشد. با این حال در مرحله ی فعلی صحبت در مورد موفقیت تیم بون در تعیین محل دقیق پلکان و حدس ها در مورد سلامت پلکان کمی زود به نظر می رسد.